“İnsan, düşünmek, sevmek ve inanmak için dünyaya gelmiştir.” diyor J.J.Rousseau

Cemal Süreya ise “Sevmek ne uzun kelime” diyor. Karac’oğlan bütün yaratıcılığını sevgi ve aşk üstüne yorar.

14 Şubat “Sevgi Günü”. Aynı zamanda “Kitap bağışlama ve değişim günü.” Zaten sevgi ile kitap birbirinden hiç uzak değil. Sevginin en güzelini kitaplardan öğrendik. Sevmeyenden hayır gelmediğini de. İnsanı insan yapanın sevgi olduğunu da. Yüreği incelten, paylaşımı öğreten, dayanışmadan haber eden, karşılık beklemeden sevmek gerektiğini ve ancak o zaman sevgiden bahsedilebileceğini de kitaplardan öğrendik.
Kitap değişim ve bağışlama gününün sevgi günüyle aynı gün olması ne güzel. Sevdiklerimize armağan alacaksak elbette kitap almalıyız. Kitap insandan uzun yaşar. Sevmekten vazgeçsek bile armağan ettiğimiz kitap onu sevmeyi sürdürecektir. Ne zaman kapağını açsa ona bir şeyler fısıldayacaktır. O zaman durmayalım kitap armağan edelim. Kitap değişelim, kitap bağışlayalım. Kitaplar dolusu sevgi verelim.

İnsanlara, hayvanlara, bitkilere, çevredeki her şeye sevgi verelim. Verelim ki biz de alalım. Canlı sevgisiz yaşayamaz ki! Sadece sevilmek değil, sevmek de bir gereksinmedir. Hem de sevilmekten daha çok ihtiyaçtır sevmek. Sevdiğimiz kadar ışıldar gözümüz. Sevdiğimiz kadar yaşarız hayatta. Sevdiğimiz kadar seviliriz.

İnsana kitap alırken, hayvanlara bir yudum su, yiyecek ve sevgi verelim. Çiçekler bile sevgisiz açmazmış. Ağaç, kesilirken korkarmış. Her canlının duygusu varmış. En çok da insanın. Bu duyguyu büyütmek de yok etmek de yolunu değiştirmek de mümkünmüş. Gülümsediğimiz kadar güzelmişiz. Çiçekler hep gülümsermiş, o nedenle sevenler hep birbirine çiçek alırmış. Gülümsesin diye.

Sevginin ayak altına alındığı şu zamanda, onu yüceltmenin zamanıdır. İnsan sıcaklığından habersiz olanları görüyoruz. Şiddetten beslenerek, insana, hayvana her türlü canlıya kıyarak büyüdüklerini sanıyorlar. Ne onlar bizim güzel dünyamızı anlayabiliyorlar ne biz onların soğuk ve sevimsiz dünyalarını. Oysa sevmek ne uzun ne zengin bir kelimedir bilene.
Halay çekmek ne güzeldir, dövüşmek yerine. Türkü söylemek ne güzeldir ağıttan. Göze bakmak ne yücedir, ayaktan. Yakın ne güzeldir uzaktan. Sarılmak ne güzeldir kırmaktan. Ne kolaydır sevmek, el ele kol kola olmak. Bu baharda bütün cemreler sevgiye düşsün!

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here