GERÇEKLER

Sansalar da insanlar kendilerini –ne-
Ne neyiz ne hiçiz
Tekiz, biriz, birlikteyiz hepimiz.

Aşmasa da haddini sevgiler
Gönülden sever yürek
Alnından öper dudak
-Hiç kimse bilmese bile-

Aynı düşüncede olsa da ideolojilerimiz
Birlikte olamayız güzelim
-Fraksiyonlarımız farklı-

Barışlıktan kardeşlikten söz edilir
Barış öldürülür, kardeş dövülür
Kuş çığırtkanları gibi kanadı koparılan kuşun uçması beklenir
Yıldızlarıyla mavi gökyüzü suçlanır
Esen yele kefen biçilir.

Bu halk “neden” diye sorar cevabını bildiği soruya
Bir içim sudur bu halk da –hatta- bir içimlik su içemez.

İçi içini yer insanın
Yinede işine gider fabrika kızı
Durakta işçiler bekler, otobanda kodamanlar gider
-İstemese de sınıf oluyor insan-
Beyaz yaka
Siyah önlükleriyle
Daha çocuk iken
Okullarda ayırılmıştık ilk sınıflara
-Farkına vardığımız-

Okuldaymışız gibi hayat.


Hayat okul gibi
Hocası olmayan ipsiz düzen.
Düzenin öğrencisi bizler
Ne de mutsuz bireyler.

Biz özel insanlarız
Toplumu genel sayarsak
Avunmak için.

Hep “böyleymiş”, “buymuş” deriz cümle cemaat
Kulaktan duyma söylenti.
Okumak, öğrenmek, düşünmek, bilmek
Ne kadar uzak bize
Bu “böyle”, bu “bu” demek

Yarın kimin umrunda


Ve neden çocuk doğururlar
Geleceği sağlam olmayan
Yarın kimin umrunda ise.
06.01.2001- GÜVEN TÜRKAY

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here