21.06.2020 tarihinde Burhan Kayaoğlu’nu kaybettik. 1,5 yıl mücadele etti kanser illetiyle. Bu mücadele döneminde nasılsın sorusuna  “iyiyim” dedi hep. Sessiz ve derinden yaşadı acısını.

Burhan abi, çok genç yaşta devrimci mücadelenin içinde yer aldı. Sivas Şarkışla Devrimci Yol örgütlenmesinden tutsak düştü. Antalya’da  Devrimci Turizm İşçileri Sendikasının kurucu üyeliğini ve Genel merkez yöneticiliğini yaptı. Sendikanın amblemini çizdi. Bulunduğu her yerde haksızlığa karşı kavga etti.  Ne 18 yaşında ne 60 yaşında bedel ödemekten hiç çekinmedi. Bağıran, şöyleyim böyleyim diyenlerden hiç olmadı.  O sadece işini yapan sessiz güç oldu.

Edip Cansever’in “Ne peki yere dökülen bir un sessizliği mi?” sorusuna yanıttı yaşamı. Burhan abinin mücadelesi bir un sessizliği olmadı hiçbir zaman. Cezaevinden çıktıktan 40 yıl sonra bile aynı örgüt üyeliğinden ifade verdi. Gocunmadı, korkmadı. Onurlu yaşamı boyunca hep iyilerden oldu. Rakısı, bağlaması ve bembeyaz saçları ile hepimizin Burhan abisi oldu. En kötü günlerimizde, dayanışmaya en çok ihtiyaç duyduğumuz zamanlarda eşi Fatma abla ile hep yanımızda durdu. Kayaoğlu ailesi, Antalya Özgürlük-Dayanışmanın dayanışması oldu bizler için. Anısı, mücadelesi güçlü kılsın yılmayanları.

Sevdiğiniz bir insanın kaybını yazmak çok zor. Ardından ne yazılsa eksik kalıyor. Bu da eksik kaldı.

1 Yorum

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here